Przenośna antena Helicone 1700 MHz do odbioru satelitów HRPT – budowa

Portable 1700 MHz Helicone Antenna for HRPT Weather Satellites – DIY Build Guide

Gotowa przenośna antena Helicone 1700 MHz
Kompletna, lekka antena Helicone 1700 MHz przygotowana do mobilnego odbioru satelitów HRPT.

Postanowiłem zbudować antenę specjalnie na potrzeby wyjazdu wakacyjnego. Potrzebowałem konstrukcji małej, przenośnej i na tyle lekkiej, by bez problemu zmieściła się w walizce podróżnej. Kluczowym wymogiem było zapewnienie zysku energetycznego wystarczającego do pewnego odbioru sygnałów HRPT (High Resolution Picture Transmission) z satelitów polarnych NOAA, MetOp oraz Meteor.

Podstawa teoretyczna: reflektor w formie ściętego stożka

Punktem wyjścia była publikacja serbskich naukowców: „On the optimal dimensions of helical antenna with truncated-cone reflector”. Opisane w niej rezultaty wskazywały na zysk wyższy o ponad 4 dB w porównaniu ze standardowym heliksem z płaskim reflektorem o boku 1,5 λ (~265 mm).

Zasada działania anteny Helicone polega na zwężeniu wiązki głównej oraz skutecznym tłumieniu listków bocznych i tylnych przez stożkowy kołnierz ekranujący.

Charakterystyka promieniowania anteny Helicone
Porównanie charakterystyki promieniowania: heliks ze stożkiem (Helicone) vs heliks z reflektorem płaskim.

Wymiary dla pasma 1700 MHz i przygotowanie szablonu

Rzut siatki stożka wygenerowałem za pomocą darmowego kalkulatora geometrii stożków: Blocklayer Cone Patterns. Narzędzie umożliwia wygenerowanie wielostronicowego pliku PDF w skali 1:1.

Wymiary geometryczne stożka anteny Helicone na 1700 MHz
Wymiary geometryczne stożka ściętego dla częstotliwości środkowej 1700 MHz.

Plik PDF należy wydrukować w Adobe Acrobat z opcją „Plakat” (Poster) w skali 100%, a następnie skleić poszczególne arkusze taśmą w pełnowymiarowy szablon papierowy.

Konstrukcja stożka i tarczy nośnej

Do wykonania powierzchni stożka użyłem lekkiej aluminiowej siatki cięto-ciągnionej (stosowanej w pszczelarstwie do dennic uli). Z uwagi na dostępną szerokość arkusza siatki (42 cm) wykroiłem stożek z dwóch segmentów i połączyłem je opaskami zaciskowymi (trytytkami).

Elementy mechaniczne:
• Tarcza reflektora: krążek z blachy aluminiowej o średnicy 132 mm i grubości 2 mm.
• Mocowanie stożka: 8 symetrycznych otworów wywierconych na obwodzie tarczy.
• Gniazdo SMA: standardowe gniazdo montażowe SMA z kołnierzem 4-otworowym, zamontowane w odległości 28 mm od środka krążka.

Promiennik helikalny: model 3D Dereksgc

Jako karkas heliksa zastosowałem precyzyjny model do druku 3D zaprojektowany przez Dereksgc (plik: 1700R_7.5T_0.14S_4D_10-90M.stl na Thingiverse).

Drut miedziany o przekroju 1,5 mm² układa się w wyprofilowanych rowkach karkasu i lutuje bezpośrednio do pinu gniazda SMA. Cały karkas z heliksem został trwale zamocowany do aluminiowej tarczy za pomocą mocnej taśmy dwustronnej.

Tor odbiorczy i testy polowe (Namibia)

Wyposażenie toru radiowego:
• Przedwzmacniacz / filtr: Nooelec SAWbird+ GOES zamontowany bezpośrednio przy gnieździe anteny.
• Odbiornik SDR: RTL-SDR (np. NESDR SMArTee v2 z wbudowanym zasilaniem bias-tee).
• Oprogramowanie: SatDump / SDR++ do dekodowania strumieni cyfrowych HRPT.

Sprawdzian czułości i ergonomii anteny miał miejsce m.in. podczas wyprawy astrofotograficznej do Namibii we współpracy z kanałem AstroLife (Mateusz Kalisz), gdzie antena umożliwiała stabilny, ręczny odbiór przelotów satelitów polarnych.

Transmisja AstroLife ze śledzenia satelitów (od 1:21:49) • Otwórz na YouTube →

Odebrane fotografie z satelitów meteorologicznych: Zobacz album w Google Photos →

Galeria fotografii z budowy