Wielogodzinny Drift Scan Drogi Mlecznej na fali 21 cm – test programu SatDump

Multi-Hour Milky Way Drift Scan at 21 cm – Testing SatDump for Radio Astronomy

Radioteleskop paraboliczny skierowany w zenit na statywie
Stanowisko obserwacyjne: czasza 91 cm z oświetlaczem pętlowym skierowana nieruchomo w zenit na potrzeby pasywnego skanowania tranzytowego (Drift Scan).

28 kwietnia 2024 – Test programu SatDump w radioastronomii

Radioastronomia linii wodoru przy użyciu mojego ulubionego oprogramowania do odbioru satelitów SatDump.
Chciałem sprawdzić, na ile SatDump będzie się nadawał w praktyce do radioastronomii.

Podziękowania dla:
• António Pereira – projekt powiększenia czaszy (dish expansion)
• Alex Pettit – projekt oświetlacza pętlowego (loop design) i wkład w SARA

19 sierpnia 2024 – Wielogodzinny Drift Scan Drogi Mlecznej (7 godzin danych)

7 godzin danych H1.
Pełna, ciągła obserwacja neutralnego wodoru w Drodze Mlecznej.
Wielogodzinny drift scan tranzytu Drogi Mlecznej na 1420.4 MHz (antena skierowana nieruchomo w zenit).

Siła sygnału w dniu 2024-08-19 o 21:38:45:
• Delta MA = 1.89 dB

Uwagi fizyczne do widma dopplerowskiego:
Wykres mocy ujawnił złożoną, wielopikową strukturę chmur wodoru. Aby precyzyjnie przypisać poszczególne piki do ramion Galaktyki, konieczne jest skorygowanie częstotliwości o wektor prędkości orbitalnej Ziemi wokół Słońca (ok. 30 km/s) oraz ruch układu odniesienia LSR (Local Standard of Rest).

Eksperymenty z paletami barwnymi (dane Klausa Henninga)

Przetestowałem kilka dodatkowych palet barwnych (colormap) na danych linii wodoru Klausa Henninga.
Każda paleta barwna uwypukla i lepiej uwidacznia inne detale i struktury zebranych danych radiowych (przetestowane m.in. palety CET_C1s, CET_L3 oraz monochromatyczna CET_L1).

Fotografie i wykresy pomiarowe