29 kwietnia 2025 r. przeprowadziłem eksperymentalny odbiór Elektro L3 LRIT z anteny Helicone. SNR w granicach 0.9–1.3 dB, czyli na samej krawędzi odbioru. Da się, ale nie polecam – chwilami wydawało się, że nawet oddychanie w pobliżu anteny wpływa na siłę sygnału.
Konfiguracja sprzętowa i wyniki eksperymentu
Hardware Setup and Experimental Results
Antena Helicone została skonstruowana głównie do mobilnego odbioru satelitów polarnych (LEO), jednak ten test miał sprawdzić jej zachowanie przy sygnale ze stacji geostacjonarnej oddalonej o blisko 36 000 km.
Tor odbiorczy:
• Antena: Helicone 1700 MHz na statywie fotograficznym w terenie.
• Odbiornik: RTL-SDR.
• Przedwzmacniacz: Nooelec SAWbird+ GOES – wyselekcjonowany z kilku posiadanych egzemplarzy, ponieważ pomiary wykazały, że parametry szumowe i wzmocnienie poszczególnych sztuk znacząco się różnią. Przy sygnale na progu dekodowania ten ułamek decybela zadecydował o powodzeniu próby.
• Oprogramowanie: SatDump na laptopie polowym.
Odbiór sygnału LRIT z satelity Elektro L3 zakończył się powodzeniem, ale uzyskany stosunek sygnału do szumu (SNR) wynosił jedynie 0.9–1.3 dB. Był to poziom na samej krawędzi możliwości dekodowania – każda drobna zmiana warunków lub ruch w otoczeniu anteny natychmiast wpływały na siłę sygnału. Mimo to udało się zdekodować obrazy Ziemi z transmisji: pełną tarczę w kanale podczerwieni oraz kadr z sierpem Ziemi w świetle widzialnym.
Fotografie z próby i odebrane obrazy
Test Photos & Demodulated Frames